Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2012

Ήμουνα



Ήμουνα

Ήμουνα ένα δέντρο ,που δεν έβγαλε ποτέ καρπούς
Που στα κλαδιά μου δεν κελάηδησαν ποτέ αηδόνια 
Απλά υπήρξα εδώ ,σε αυτούς τους άγονους καιρούς
Και πάντα ήταν τα φύλα μου, καμένα από τα χιόνια

Ήμουνα ένα κύμα ,που ποτέ δεν βγήκε στην στεριά
Την μια ήμουνα σε ωκεανούς ,την άλλη στα πελάγη
Πάντα εμένα έστελνε ,το ρεύμα σε αντίθετη μεριά
Σε μέρη κρύα και άγρια ,απάνω μου να πλέουν πάγοι


Ήμουνα ένα σύννεφο ,ποτέ του που δεν έγινε βροχή
Ποτέ δεν έδωσα στην  διψασμένη γη ,την ευτυχία
Οι άνεμοι με έστελναν πάντοτε ,σε λάθος διαδρομή
Ήμουνα  ένα σύννεφο, σε λανθασμένη πάντοτε πορεία


Ήμουνα ένα βουνό ,που πάνω μου δεν φύτρωσε χορτάρι
Ποτέ δέντρο δεν ρίζωσε ,δεν γνώρισα ποτέ μου την σκιά
Δεν άκουσα ποτέ κάποιο πουλί ,να τραγουδάει με χάρη
Μόνο του ανέμου γνώρισα ,την δύναμη να με  χτυπά


Ήμουνα ένας Θεός, που δεν συνάντησε ποτέ τους μαθητές του
Έτσι κανείς δεν έμαθε ,κανείς δεν είδε ,κανένας δεν θα ξέρει
Ένας θεός που δεν ακούστηκαν από κανένα οι εντολές του
Και έτσι χάθηκε, κι άλλος Θεός νέα θρησκεία που θα φέρει


Ήμουνα ένας γεωργός ,που είχε  σπόρους να φυτέψει
Πολλοί που θα σωνόντουσαν, αν τρώγαν τους καρπούς
Χωράφι όμως δεν βρέθηκε ,να μην τους καταστρέψει
Και χάθηκαν οι σπόροι μου ,σε άγονους αγρούς



Ήμουνα ένα τίποτα που χάθηκε ,στου τίποτα τον άπειρο τον χρόνο
Αυτό που ήταν για μένα μια ζωή ,στο άπειρο ένα τίποτα είναι μόνο
Κόντρα στο αδύνατο να πολεμώ, χωρίς να κατακτώ  τα όνειρα μου
Μόνο σημάδι ότι υπήρξα στην ζωή, θα είναι, αν υπάρχουν, τα γραπτά μου



John Fenix

Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2012

Τι κάνεις όταν…



Τι κάνεις όταν…
Ερμητικά κλειστή για σε , η κάθε πόρτα είναι
Όταν να φύγεις προσπαθείς, μα όλα λένε μείνε
Όταν η ίδια αναποδιά ,βρεθεί μπροστά σου πάλι
Σαν πρέπει απάντηση να βρεις ,μα άδειο το κεφάλι

Τι κάνεις όταν…
Καθαρά εσύ πρέπει να δεις μες στης ζωής την ζάλη
Μα νιώθεις ότι ετούτη η ζωή σε κέρδισε στην πάλη
Όταν όλα τριγύρω σου μαύρα θωρούνε και καμένα
Όταν τα όνειρα  μιας ζωής βλέπεις καταστραμμένα

Τι κάνεις όταν…
Ότι αγάπησες πολύ με φταίξιμο δικό σου υποφέρει
Και δεν γνωρίζεις  γιατρικό πια λύτρωση θα φέρει
Η προσευχή σου ακούγεται μόνο για να καταγραφεί
Όσο και αν προσεύχεσαι βοήθεια ποτέ δεν θα δοθεί

Τι κάνεις όταν…
Σε πρόδωσαν στην μάχη της ζωής οι σύντροφοι σου
Στην ποιο μεγάλη τη στιγμή κανείς δεν ήτανε μαζί σου
Η απελπισία σου σκεπάζει φως και λογική και γνώσεις
Μόνο φαντάζει πια σωστό, τον εαυτό σου να σκοτώσεις

Τι κάνεις όταν…
Μέσα βαθιά πιστεύεις και ζητάς για να τιμωρηθείς
Πιστεύεις δεν αξίζεις και δεν αντέχεις πια να ζεις
Μα ούτε αυτό ,αυτούς που  αγαπάς θα τους λυτρώσει
Αντίθετα , την ποιο μεγάλη πίκρα θα τους δώσει


Τι κάνεις όταν ; όλα αυτά;
Φαντάσου…κλείσε τα μάτια και αφέσου εσύ να φανταστείς
Θυμήσου όμορφες στιγμές ,που ένιωσες τι όμορφα που ζεις
Αφέσου… Ταξίδεψε για λίγο αν μπορείς και ζήσετες πάλι
Είδες; …..Πόσο ηρέμησαν για λίγο ,όλα μες στο κεφάλι;

Μια ιδέα είναι παιδί μου η ζωή. Μια εικόνα στο μυαλό σου
Να βγεις από το κάδρο της ζωής ποτέ μην γίνει ο σκοπός σου
Πιάσε πινέλο και μπογιά, ζωγράφισε ξανά   ζωή για σένα
Φαντάσου  όσα τώρα σε πονούν, ζωγράφισε τα περασμένα

Ξέρω…θα πεις ότι είμαι μακριά απ’ τα προβλήματα σου
Εύκολα να μιλώ για εσε ,εγώ τόσο ασφαλής και μακριά σου
Μα ….δεν σου μιλάω εγώ ,εγώ το στόμα μου απλά κουνάω
Της προσευχής σου είμαι η βοήθεια!!!! ,εγώ δεν σου μιλάω

Φαντάσου είναι  στην προσευχή ,η απάντηση η δική  μου…
Δεν σου μιλώ όμως εγώ….Μέσα από εμένα σου μιλάει ο Θεός παιδί μου!!!!

John Fenix

Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2012

Δεν δέχομαι

Η δημοσίευση αυτη είναι αφιερωμένη σε όλα τα μέλη της ομάδος Ελεύθερα μυαλά.
Δεν δέχομαι
Να είμαι ένα πιόνι στην σκακιέρα, ετούτης της ζωής
Να μην έχω την δύναμη ποτέ ,εγώ καμίας αλλαγής
Να μάθω στην ζωή αυτή, να σκύβω πάντα το κεφάλι
Να είμαι πάντα εγώ ο μικρός και οι άλλοι οι μεγάλοι

Δεν δέχομαι
Ότι υπάρχει σχέδιο ενός Θεού ,για ότι κακό συμβαίνει
Ότι είμαστε ελεύθεροι στην γη κι όχι φυλακισμένοι
Ότι όταν υπάρχουν άνθρωποι ,στο χείλος του γκρεμού
Ότι  θα πρέπει να δεχτούνε στωικά ,το  σχέδιο Θεού

Δεν δέχομαι
Όταν μου λένε ,πώς να σκέπτομαι δεν είμαι ελεύθερος
Όταν θα τρέχω μόνος ,να μου ζητάνε να έρθω δεύτερος
Όταν μου λένε σχέδιο Θεού, για όλα όσα συμβαίνουν
Όταν με αυτό το σχέδιο ,μόνο οι κακοί πληθαίνουν 


Δεν δέχομαι
Να είμαι του σύμπαντος ,ένα μικρό μικρό σκουπίδι
Να είμαι το πούλι ,στων αόρατων δυνάμεων παιχνίδι
Να πρέπει σε δυνάμεις που δεν ξέρω, να υποταχτώ
Να έχω από αυτές την έγκριση ,για πως, εγώ θα ζω


Δεν δέχομαι
Ότι δεν έχω στην ζωή ,δικαίωμα για να αμφιβάλω
Ότι θα πάρω έγκριση ,ποια σκέψη στο μυαλό να βάλω
Ότι εδώ που βρίσκομαι, είμαι για να δοκιμαστώ
Ότι θα υποφέρω τάχα εδώ και αλλού θα δοξαστώ


Δεν δέχομαι
Όταν μου λένε πως, σωστά τα έχει φτιαγμένα ο Θεός
Όταν μας έρχονται όμως άσχημα ,ότι δεν φταίει αυτός
Όταν μου λένε τον Θεό ,ότι εγώ θα πρέπει να φοβάμαι
Όταν όμως αντί για φόβο , όλοι μας αγάπη του ζητάμε

Δεν δέχομαι
Να είναι  σχέδιο κάποιου Θεού ,τόσες γενοκτονίες
Να είναι σχέδιο Θεού ,οι τόσες και τόσες αδικίες
Να είναι σχέδιο κάποιου Θεού ,να υπάρχει  το κακό
Να πρέπει όλα αυτά να τα δεχτώ, γι’ αυτό επαναστατώ!!!!

Έτσι λοιπόν σαν έρθει η ώρα , τον θεό να συναντήσω
Για όλα όσα τώρα δεν δέχομαι, θα τον αμφισβητήσω
Πρώτα μ’ αυτόν θα τσακωθώ και μετά θα προσκυνήσω
Εάν απαντήσεις πειστικές ,πάρω σε αυτά που θα ρωτήσω

Μα αν θα δω ότι ελεύθερος να σκέπτομαι ,ποτέ δεν ήμουνα εγώ
Εμπρός στον μέγα δημιουργό ,εγώ ο ελεύθερος θα καταστραφώ
Χίλια κομμάτια ελεύθερου μυαλού, στο σύμπαν  θα σκορπίσω
Αν μόνο έτσι θα μπορώ για πάντα, ένα ελεύθερο μυαλό να ζήσω


John Fenix



Η δημοσίευση αυτη είναι αφιερωμένη σε όλα τα μέλη της ομάδος Ελεύθερα μυαλά.

Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012

Ιατρικό λάθος



Ιατρικό λάθος


Έχω ένα θειο μακρινό τον λένε Ιεροκλή
Από τα δυο τα χέρια του το ένα ήταν μακρύ
Σε έναν γιατρό τον πήγανε να μάθουν το γιατί
Και ρώτησε μήπως παλιά τον δάγκωσε γατί.

Φασκέλωσε τον ιατρό και σ’ άλλονε πηγαίνει
Δεύτερη γνώμη ,ένα γιατί, ετούτο του συμβαίνει
Για πιες νερό ,του λέει αυτός, να δω αν κατεβαίνει
Πίνει νερό και το κοιτά από τα’ αυτιά να βγαίνει

Τον στέλνουν για εξέταση σε ένα νοσοκομείο
Βελόνες, γάζες και λοιπά ,βόλτες με το φορείο
Βγήκαν τ’ αποτελέσματα τρέχουν στο φαρμακείο
Κομμένα λίπη και ψητά, κρέας ούτε γι’ αστείο

Για να προλάβουν το κακό εγχείρηση του λένε
Όλο το σοι μας εκεί ,το άκουσαν και κλαίνε
Θα βγει του λένε η χολή, βρε θειε μου καημένε
Και είκοσι πόντους άντερο, θειε δυστυχισμένε

Τον βαλαν για εγχείρηση ,μα μπέρδεψαν τις κάρτες
Με κάποιου άλλου ασθενή και έκοψαν…τις χάντρες
Φωνές βάζει ο θειος μου ,βρε νούμερα γαλιάντρες
Τις βαλαν σε λαδόκολλα ,εδώ είναι καλέ, πάρτες

Πάνε να τις κολλήσουνε μα κάνουν λάθος πάλι
Κόβουν το πόδι το δεξί παπούτσι να μην βάλει
Και δικαιολογηθήκανε ,να μην πονούν οι κάλοι
Τις χάντρες τις κολλήσανε σε κάποιου το κεφάλι

Φωνές ξανά ο θειος μου τα παίρνει στο κρανίο
Φοβήθηκαν πάλι οι γιατροί ,ξανά για χειρουργείο
Αντί για πόδι του έβαλαν ψηλό ανθοδοχείο
Και το δικό του το έστειλαν γραμμή στο μαγειρείο

Να μην σας τα πολυλογώ και τρέχει η ιστορία
Σαράντα λάθη γίνανε σαράντα χειρουργεία
Και ήρθε η ώρα για να βγει, τελειώσανε τ’ αστεία
Δυο χρόνια τον ετρέχαμε ,σε οχτώ νοσοκομεία

Όλο το σοι στήθηκε τον θειο μας να  δει
Που ήτανε πλέον υγιής ,να τον υποδεχτεί
Η θεια μου όλο συγκίνηση, τον θειο καρτερεί
Και έρχονται οι νοσοκόμοι και φέρνουν ένα.. αφτί


John Fenix

Έχω μια διαίσθηση



Έχω μια διαίσθηση

Ναι. Έχω Διαίσθηση ,σήμερα πως  θα ρθείς.
Μύρισα στο δωμάτιο, το μύρο της αυγής
Όλα τριγύρω μου ,φωνάζουν το όνομα σου
Έχω μια διαίσθηση ,θα νιώσω το άγγιγμα σου

Στον δρόμο συνεχώς ,απ’ το πρωί κοιτάω
Όλο τον κόσμο σήμερα ,για σένα αγαπάω
Μια έντονη διαίσθηση, μου λέει θα σε δω
Και είναι αυτή η διαίσθηση ,αιτία για να ζω

Ετούτη την διαίσθηση ,την έχω κάθε μέρα
Ημέρες μήνες αρκετούς κι ακόμα παραπέρα
Έφυγες και αμύνομαι ,τον εαυτό μου  ξεγελώ
Έχω μια παραίσθηση
Εγώ την λέω διαίσθηση ,για να μην τρελαθώ


John Fenix

Όταν αγάπη μου ο ένας τον άλλο αγαπάμε.


Όταν αγάπη μου ο ένας τον άλλο αγαπάμε.



Δύσκολο που είναι ,το ανθρώπινο πεδίο.
Γεννιέσαι άνθρωπος ,μα γίνεσαι θηρίο.
Δύσκολο που είναι ,το ανθρώπινο μυαλό.
Αγάπη το διδάσκουνε, μα κάνει το κακό.


Δύσκολη που είναι ,του ανθρώπου η ζωή.
Όταν δεν έχει κάποιον ,να την μοιραστεί.
Δύσκολη που είναι, του ανθρώπου η στιγμή.
Όταν στον θάνατο μπροστά ,δεν έχει τι να πει.


Δύσκολες που είναι ,οι ανθρώπινες καρδιές.
Όταν στον έρωτα δοθούν, σε λάθος αγκαλιές
Δύσκολες που είναι ,οι ανθρώπινες αγάπες.
Όταν αρχίζουνε με  ψέματα και αυταπάτες.


Εύκολο που είναι για εμένα , ετούτα να νικώ.
Όταν σκεφτώ πως μ’ αγαπάς και  σ’ αγαπώ.
Εύκολα που είναι για εμάς, όλα να τα νικάμε.
Όταν αγάπη μου ,ο ένας τον άλλο αγαπάμε.


John Fenix